اندکی صبر سحر نزدیک است

تا که از راه رسد شاخه ی نور

تا  در این قحطی آب

آسمان دست کشد با شبنم

بر سر برگ گیاه

و ببارد با مهر

ابر اندوه نشان از سر  ناز

و بگیرد باران

و بروید یک گل

از دل خاک سیاه

و به سرخی و طراوت که به دل می ریزد

دل غمگین شما  . . . سبز  شود

اندکی صبر سحر نزدیک است

سبز باشيد